Seguidores

segunda-feira, 2 de junho de 2014

Amor nu

Foto: Amor nu 

A alma é a lembrança de algo que não fez, 
Às vezes solidão, outras silêncio… 
triste viver da alma sem amor 
tão pudico, 
tão casto, 

Amor nu, 
um dia mais oculto, 
um dia mais vivente...

(Adilson Silva)

Amor desnudo

El alma es el recuerdo de algo que no hizo,
A veces soledad, otras silencio…
triste vivir del alma sin amor
tan púdico,
tan casto,

Amor desnudo, 
un día más oculto,
un día más viviente...

(Adilson Silva)
A alma é a lembrança de algo que não fez,
Às vezes solidão, outras silêncio…
triste viver da alma sem amor
tão pudico,
tão casto,

Amor nu,
um dia mais oculto,
um dia mais vivente...

(Adilson Silva)

Amor desnudo

El alma es el recuerdo de algo que no hizo,
A veces soledad, otras silencio…
triste vivir del alma sin amor
tan púdico,
tan casto,

Amor desnudo,
un día más oculto,
un día más viviente...

(Adilson Silva)

domingo, 1 de junho de 2014

Poesía taciturna…

Foto: Poesía taciturna…

No entiendo tus palabras.
Soñé que caminabas a mi lado
Y nuestras sombras se alejaban…

Íbamos vivos, despiertos,
en el espacio sensible de un minuto,

No me duele el desencanto
Es incómodo, pero esperado…
Al fin todo termina.

Tú duermes en la penumbra
Y yo quiero más luz para mis manos…

(Adilson Shiva)

Poesia taciturna… 

Não entendo tuas palavras. 
Sonhei que caminhavas a meu lado 
E nossas sombras se afastavam… 

Íamos vivos, despertos, 
no espaço sensível de um minuto,

Não me dói o desencanto 
É incómodo, mas esperado… 
Ao fim tudo termina. 

Tu dormes na penumbra 
E eu quero mais luz para minhas mãos… 

(Adilson Shiva)
No entiendo tus palabras.
Soñé que caminabas a mi lado
Y nuestras sombras se alejaban…

Íbamos vivos, despiertos,
en el espacio sensible de un minuto,

No me duele el desencanto
Es incómodo, pero esperado…
Al fin todo termina.

Tú duermes en la penumbra
Y yo quiero más luz para mis manos…

(Adilson Shiva)

Poesia taciturna…

Não entendo tuas palavras.
Sonhei que caminhavas a meu lado
E nossas sombras se afastavam…

Íamos vivos, despertos,
no espaço sensível de um minuto,

Não me dói o desencanto
É incómodo, mas esperado…
Ao fim tudo termina.

Tu dormes na penumbra
E eu quero mais luz para minhas mãos…

(Adilson Shiva)

Distâncias…

Foto: Distâncias… 

Está longe quem me procura 
No poema que todos escrevemos… 

Esses escritos que sem vacilar um ponto, 
Transformam em poesia nosso pranto… 

(Adilson Shiva)

Distancias…

Está lejos quien me busca,
En el poema que todos escribimos…

Eses escritos que sin vacilar un punto,
Transforman en poesía nuestro llanto…

(Adilson Shiva)
Está longe quem me procura
No poema que todos escrevemos…

Esses escritos que sem vacilar um ponto,
Transformam em poesia nosso pranto…

(Adilson Shiva)

Distancias…

Está lejos quien me busca,
En el poema que todos escribimos…

Eses escritos que sin vacilar un punto,
Transforman en poesía nuestro llanto…

(Adilson Shiva)

sábado, 31 de maio de 2014

Entre corpos…

Foto: Entre corpos… 

Sei que teu corpo e meu corpo 
Constroem um lugar necessário no mundo. 

Quando somente a pele é fronteira… 
A palavra amor deixa nossos corpos em desamparo... 

(Adilson Shiva)

Entre cuerpos…

Sé que tu cuerpo y mi cuerpo
Construyen un lugar necesario en el mundo.

Cuando solamente la piel es frontera…
La palabra amor deja nuestros cuerpos en desamparo.

(Adilson Shiva)
Sei que teu corpo e meu corpo
Constroem um lugar necessário no mundo.

Quando somente a pele é fronteira…
A palavra amor deixa nossos corpos em desamparo...

(Adilson Shiva)

Entre cuerpos…

Sé que tu cuerpo y mi cuerpo
Construyen un lugar necesario en el mundo.

Cuando solamente la piel es frontera…
La palabra amor deja nuestros cuerpos en desamparo.

(Adilson Shiva)

sexta-feira, 30 de maio de 2014

Um poema sem nome…


Foto: Um poema sem nome… 

Passou a suave melancolia da manhã 
Que num breve instante 
Já me dizia como teu amor é meu… 

O que terá de vir será de todo, 
A chave que não tenho ainda descoberto…
Ou seremos encontro de dois rios 
Ou seremos mar deserto… 

Mas nada justifica nossa morte… 
Quando a doce luz nos invade pela manhã …

Un poema sin nombre…

Pasó la suave melancolía de la mañana
Que en un breve instante
Ya me decía cómo tu amor es mío…

Lo que habrá de venir será de todo,
La clave que no he aun descubierto…
O seremos encuentro de dos ríos
O seremos mar deserto…

Pero nada justifica nuestra muerte…
Cuando la dulce luz nos invade por la mañana …

(Adilson Silva)
Passou a suave melancolia da manhã
Que num breve instante
Já me dizia como teu amor é meu…

O que terá de vir será de todo,
A chave que não tenho ainda descoberto…
Ou seremos encontro de dois rios
Ou seremos mar deserto…

Mas nada justifica nossa morte…
Quando a doce luz nos invade pela manhã …

Un poema sin nombre…

Pasó la suave melancolía de la mañana
Que en un breve instante
Ya me decía cómo tu amor es mío…

Lo que habrá de venir será de todo,
La clave que no he aun descubierto…
O seremos encuentro de dos ríos
O seremos mar deserto…

Pero nada justifica nuestra muerte…
Cuando la dulce luz nos invade por la mañana …

(Adilson Silva)

O amor é um pássaro...

Foto: O amor é um pássaro...

Esqueceste sem querê-lo, lentamente, 
Como todas as coisas da vida, 
A inexatidão do tempo 
Que dormias com meu nome nas pupilas 

Olho-te em teu silêncio 
Como uma sombra que se divide 
Em fragmentos impronunciáveis...

O amor chega sem que ninguém lhe espere, 
E se vai sem que ninguém lhe retenha…
O amor é um pássaro...

(Adilson Silva)

El amor es un pájaro...

Olvidaste sin quererlo, lentamente,
como todas las cosas de la vida,
La inexactitud del tiempo
Que dormías con mi nombre en las pupilas

Te miro en tu silencio
Como una sombra que se divide
En fragmentos impronunciables…

El amor llega sin que nadie le espere,
y se va sin que nadie le retenga…
El amor es un pájaro...

(Adilson Silva)
Esqueceste sem querê-lo, lentamente,
Como todas as coisas da vida,
A inexatidão do tempo
Que dormias com meu nome nas pupilas

Olho-te em teu silêncio
Como uma sombra que se divide
Em fragmentos impronunciáveis...

O amor chega sem que ninguém lhe espere,
E se vai sem que ninguém lhe retenha…
O amor é um pássaro...

(Adilson Silva)

El amor es un pájaro...

Olvidaste sin quererlo, lentamente,
como todas las cosas de la vida,
La inexactitud del tiempo
Que dormías con mi nombre en las pupilas

Te miro en tu silencio
Como una sombra que se divide
En fragmentos impronunciables…

El amor llega sin que nadie le espere,
y se va sin que nadie le retenga…
El amor es un pájaro...

(Adilson Silva)

quarta-feira, 28 de maio de 2014

O tempo…

Foto: O tempo… 

Nas mãos sobraram flores 
E o limão de tua dura ausência. 

As palavras caíam como letras… 
Difíceis, amargas… 

Essa inquietude de uma inútil espera… 
E um frio que cabe somente numa palavra: 
Tempo… 

(Adilson Shiva)

El tiempo…

En las manos sobraron flores
Y el limón de tu dura ausencia.

Las palabras caían como letras…
difíciles, amargas…

Esa inquietud de una inútil espera…
Y un frío que cabe solamente en una palabra:
Tiempo…

(Adilson Shiva)
Nas mãos sobraram flores
E o limão de tua dura ausência.

As palavras caíam como letras…
Difíceis, amargas…

Essa inquietude de uma inútil espera…
E um frio que cabe somente numa palavra:
Tempo…

(Adilson Shiva)

El tiempo…

En las manos sobraron flores
Y el limón de tu dura ausencia.

Las palabras caían como letras…
difíciles, amargas…

Esa inquietud de una inútil espera…
Y un frío que cabe solamente en una palabra:
Tiempo…

(Adilson Shiva)

terça-feira, 27 de maio de 2014

Acontecimento…

Foto: Acontecimento… 

Conheci-te no dia primeiro de meu primeiro verso. 
Houve certamente outras noites como esta 
De onde a solidão regressa com suas dúvidas…

Quando te sonho e roubo ao tempo 
Todas as minhas primaveras para encher o mais 
Íntimo instante do que foi o segredo 
de nosso acontecimento… 

A noite cai de súbito; 
E, as luzes acendem-se sós; 
Outra vez…

Acontecimiento…

Te conocí el día primero de mi primero verso.
Hubo ciertamente otras noches como esta
De donde la soledad regresa con sus dudas…

Cuando te sueño y robo al tiempo 
todas mis primaveras para llenar lo más
Íntimo instante del que fue el secreto 
de nuestro acontecimiento…

La noche cae de súbito; 
Y, las luces se encienden solas;
Otra vez…
 
(Adilson Shiva)
Conheci-te no dia primeiro de meu primeiro verso.
Houve certamente outras noites como esta
De onde a solidão regressa com suas dúvidas…

Quando te sonho e roubo ao tempo
Todas as minhas primaveras para encher o mais
Íntimo instante do que foi o segredo
de nosso acontecimento…

A noite cai de súbito;
E, as luzes acendem-se sós;
Outra vez…

Acontecimiento…

Te conocí el día primero de mi primero verso.
Hubo ciertamente otras noches como esta
De donde la soledad regresa con sus dudas…

Cuando te sueño y robo al tiempo
todas mis primaveras para llenar lo más
Íntimo instante del que fue el secreto
de nuestro acontecimiento…

La noche cae de súbito;
Y, las luces se encienden solas;
Otra vez…

(Adilson Shiva)

domingo, 25 de maio de 2014

Dia frio...



Que vai saber o sol desse dia
De chuva mansa e fria?
Que vai saber o vento dessa melodia triste?
Por fim, que vai saber a alegria
Dessa nostalgia que em algum peito existe?

(Adilson Shiva)

Día frio…

Qué va a saber el sol de ese día
De lluvia mansa y fría?
Qué va a saber el viento de esa melodía triste?
Por fin, qué va a saber la alegría
de esa nostalgia que en algún pecho existe?

(Adilson Shiva)


sábado, 24 de maio de 2014

Velhos poemas perdidos…


A dor diz que a alma existe…
As vezes a vida nos cai com um peso
De uma estrela apagada…

É uma marca…
Há um antes e um depois…
Há que se inventar algo novo,
Algo novo...

(Adilson Shiva)

Viejos poemas perdidos…

El dolor dice que el alma existe…
A veces la vida nos cae con un peso
De una estrella apagada…

Es una marca…
Hay un antes y un después…
Hay que inventarse algo nuevo,
Algo nuevo…

(Adilson Shiva)

quinta-feira, 22 de maio de 2014

Tuas letras...

Foto: Tuas letras...

Amanhã já não te chamo 
Porque te chamar é inútil;
Já te tragou a distância… 

Viemos da noite, 
De um remanso de janeiro, 
Noites de insones solidões, 

Quando eu te chamava 
E tu ainda não sabias as letras de teu nome…

(Adilson Shiva)

Tus letras…

Mañana ya no te llamo
Porque llamarte es inútil;
ya te tragó la distancia…

Vinimos de la noche,
De un remanso de enero,
Noches de insomnes soledades,

Cuando yo te llamaba 
Y tú aun no sabías las letras de tu nombre…

(Adilson Shiva)
Amanhã já não te chamo
Porque te chamar é inútil;
Já te tragou a distância…

Viemos da noite,
De um remanso de janeiro,
Noites de insones solidões,

Quando eu te chamava
E tu ainda não sabias as letras de teu nome…

(Adilson Shiva)

Tus letras…

Mañana ya no te llamo
Porque llamarte es inútil;
ya te tragó la distancia…

Vinimos de la noche,
De un remanso de enero,
Noches de insomnes soledades,

Cuando yo te llamaba
Y tú aun no sabías las letras de tu nombre…

(Adilson Shiva)

quarta-feira, 21 de maio de 2014

Acaso…

Foto: Acaso…

As borboletas se foram e deixaram
Um algo de ti, que ante teus olhos 
É uma parede impenetrável… 
De um coração que talvez ninguém o habite… 

Algo de tua muda primavera, 
Tudo o que amavas e temias, 
Um novo pecado ou um castigo…

(Adilson Shiva)

Acaso…

Las mariposas se fueron e dejaron
Un algo de ti que ante tus ojos 
Es una pared impenetrable…
De un corazón que tal vez nadie lo habite…

Algo de tu muda primavera,
Todo lo que amabas y temías, 
Un nuevo pecado o un castigo…

(Adilson Shiva)
As borboletas se foram e deixaram
Um algo de ti, que ante teus olhos
É uma parede impenetrável…
De um coração que talvez ninguém o habite…

Algo de tua muda primavera,
Tudo o que amavas e temias,
Um novo pecado ou um castigo…

(Adilson Shiva)

Acaso…

Las mariposas se fueron e dejaron
Un algo de ti que ante tus ojos
Es una pared impenetrable…
De un corazón que tal vez nadie lo habite…

Algo de tu muda primavera,
Todo lo que amabas y temías,
Un nuevo pecado o un castigo…

(Adilson Shiva)